Aby wykonać badanie, surowicę krwi nakładało się na płytkę pokrytą specjalnym żelem. Tak przygotowany preparat podawano inkubacji w odpowiednie temperaturze. Pod wpływem przepływającego prądu elektrycznego białka surowicy ulegają rozkładowi i w zależności od swoich właściwości układają się w te charakterystyczne niebieskie paski. Po zakończeniu elektroforezy płytkę odczytywano w densytometrze i uzyskiwano wynik mówiący między innymi o poziomie odporności pacjenta i przebiegu niektórych chorób. Im więcej było koloru niebieskiego, tym wyższe było stężenie białek. Jedna płytka umożliwiała przeprowadzenie badania u dziesięciu pacjentów. Takie badanie robiłyśmy mniej więcej raz w tygodniu, to było bardzo pracochłonne. Zazwyczaj robiłyśmy dziesięć próbek, bo oszczędzało się także płytki do badań. – wspomina Anna Paczyńska z Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej
