Praktyka pielęgniarek i położnych.

“Zaawansowana praktyka pielęgniarek i położnych wartością dla pacjenta, systemu i płatnika”.

 

Poniżej, krótkie streszczenie z konferencji w której brała udział Pielęgniarka Koordynująca Ania Korzeniowska :

 

 

            16 i 17 maja miałam przyjemność uczestniczyć jako członek Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych w międzynarodowej konferencji “Zaawansowana praktyka pielęgniarek i położnych wartością dla pacjenta, systemu i płatnika”. Konferencja odbyła się w Gdańsku a organizatorami wydarzenia była Naczelną Izba Pielęgniarek i Położnych oraz Gdański Uniwersytet Medyczny. Konferencja odbyła się pod patronatem Ministra Zdrowia i Prezydenta Miasta Gdańska. Prelegentami i prowadzącymi warsztaty byli przedstawiciele znanych organizacji światowych i europejskich jak: WHO (World Health Organization), EFN (European Federation of Nurses Associations), ICN (International Council of Nursing) jak również przedstawicielki organizacji pielęgniarek i położnych z krajów europejskich jak : Szwajcaria, Hiszpania, Włochy, Łotwa, Wielka Brytania, Irlandia, Cypr, Niemcy czy Kosowo.

            Preleganci przedstawili poziom wdrożenia APN (Advanced Practice Nurse) w swoich krajach oraz płynące z tego korzyści, w kontekście kosztów, dostępności i niezawodności dla pacjentów i systemu ochrony zdrowia.

APN w krajach Europy to pielęgniarka posiadająca wykształcenie na poziomie magisterskim i specjalizację kliniczną oraz odpowiednie przeszkolenie potwierdzone certyfikatem, co gwarantuje posiadanie poszerzonej wiedzy i umiejętności, pozwalające  na dokonywanie diagnoz i podejmowanie decyzji terapeutycznych oraz koordynowania opieki medycznej nad pacjentem.

            Aktualnie APN są najczęściej wykorzystywane w Europie i na świecie w podstawowej opiece zdrowotnej, gdzie udzielają świadczeń edukacyjnych, receptowych, profilaktycznych i pełnią funkcję “medyka pierwszego kontaktu “ (zastępują lekarza POZ).

Szczególnym obszarem uzasadniającym zatrudnienie APN jest opieka paliatywna i hospicyjna, gdzie poszerzono uprawnienia pielęgniarskie o preskrypcję, monitorowanie bólu, prawo do modyfikacji dawek leków, leczenie ran i leczenie żywieniowe, co zmniejsza zapotrzebowanie pacjentów na porady lekarskie oraz przyspiesza interwencje medyczne, co podnosi jakość opieki paliatywnej.

            APN znajdą zatrudnienie również w specjalnościach klinicznych jak kardiologia  diabetologia, chirurgia, gdzie mają wiodącą rolę w edukacji zdrowotnej, leczeniu ran, opiece stomijnej, profilaktyce, leczeniu żywieniowym I monitorowaniu efektów leczenia. Kolejną specjalnością są APN anestezjologiczne uprawnione do wykonania intubacji, prowadzenia standardowych znieczuleń u pacjentów nieurazowych, nie obciążonych chorobami przewlekłymi oraz prowadzenie mechanicznej wentylacji domowej w opiece długoterminowej.

            Położne APN prowadzą fizjologiczne ciąże i porody, w tym porody domowe, prowadzą poradnictwo laktacyjne, udzielają świadczeń profilatycznych dla kobiet (cytologia, badanie piersi), edukacyjnych, opieki nad noworodkiem, edukacji w zakresie zdrowia reprodukcyjnego oraz opiekę okołozabiegową związaną z zabiegami ginekologiczno-położniczymi.

            Nie można pominąć niestety barier we wdrożeniu APN w Polsce. Wyróżnić należy bariery prawne, organizacyjne i kulturowe . Bariery prawne to brak odpowiednich regulacji prawnych, np możliwość samodzielnego ordynowania niewielkiej ilości leków, głównie  OTC, realizacja wizyty pielęgniarskiej bez prawa do wystawienia zwolnienia od pracy czy kontraktowanie przez NFZ wizyt w podstawowej opiece zdrowotnej wyłącznie u lekarzy. Bariery organizacyjne wynikają z barier prawnych – brak odpowiednich regulacji w zakresie kompetencji pielęgniarkich oraz brak wdrożenia certyfikacji APN, chociaż już dziś polskie pielęgniarki i położne posiadają i wykorzystują zaawansowane kompetrencje. Istotne są też bariery kulturowe wynikające z pewnych przyzwyczajeń pacjentów, braku pewności siebie u pielęgniarek czy oporu lekarzy przed większą samodzielnością pielęgniarek.

            Względy ekonomiczne, korzyści z dostępności i poprawy jakości opieki nad pacjentem powinna skłaniać środowisko pielęgniarskie i decydentów w systemie ochrony zdrowia do intensyfikacji prac nad obalaniem ww barier.

            Władze Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, Naczelnej Izby Pielęgniarek I Położnych , Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek I Położnych oraz Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego spisały te postulaty w formie dokumentu pod nazwą Deklaracja Gdańska, którą złożono na ręce Minister Zdrowia Izabeli Leszczyny. Pani Minister deklaruje wsparcie pielęgniarek i położnych w działaniach dążących do wykorzystania pełni ich wiedzy i kompetencji.

 

 

Więcej na :https://nipip.pl/zaawansowana-praktyka-pielegniarska-czyli-jak-wykorzystac-kompetencje-pielegniarek-i-poloznych-z-korzyscia-dla-pacjenta-systemu-i-platnika/